روز آبنباتی

در فروشگاه بودیم که مامان یک ابنبات چوبی داد دستم از نوع خروس قندی!

خیلی خوب بود و من با توجه به گفته مامان خیلی سفت گرفته بودمش که نیافته اما اوتاد!

من خیلی ناراحت شدم و گریه کردم تا اینکه مامان تو قفسه ها یک بسته ابنبات چوبی از نوع ماست و میوه ای پیدا کرد و من باز خیلی خوشحال شدم 

تا اینکه باز هم از دستم اوتاد و من باز ناراحت شدم و باز هم گریه کردم  اما اینبار خیلی شدید...

اما وقتی مامانم گفت پارسا این خیلی کثیف شده و بهش مو چسبیده من خیلی سریع اروم شدم و دیگه به ابنبات نگاه هم نکردم

دو نکته مهم در این خاطره وجود دار د که باید به انها بپردازم

نکته١:من جدیدا خییییلللللللللللللی وسواسی شدم بخصوص به مو،هر جا سطل زباله ببینم از ته دل میگم اه اه و طرفش نمیرم و موارددیگه که مامانم یک حسی داره نمیدونه خوشحال باشه یا ناراحت اخه نمیدونه این  نوع وسواس خوبه یا نه ؟

نکته٢:ان گریه که گفتم خیلی شدید بود ،بابام خیلی تعجب کرده بود ازش !

یک نکته دیگه هم بود که زیاد مهم نیست اما بگم...

وقتی مامانم میگفت ابنباتت رو سفت نگه دار من با یک حس خاصی دندونهام رو ،روی هم فشار میدادم و انگشتهای دستم رو به هم فشار میدادم اما نمیدونم چرا ابنباتم میافتاد مگه سفت گرفتن چجوریه؟

نکته در نوع تعجب بابام بود که تا حالا منو اینشکلی ندیده بود

پ.ن:تمام صورتم بعد از خوردن نیمی از ابنبات نوچ شده بود !